Gisteren lekker rustig thuis met Jeroen. Ik zat achter de computer een paar potjes te pokeren bij 888 en hij achter zijn laptop. Begint hij opeens, uit het niets, onbedaarlijk te lachen. Het duurde wel een minuut of 2 tot hij bijgekomen was, van wat ik dacht de leukste grap op het internet was, en zo ver was dat hij mij kon uitleggen wat er nu zo grappig was. Tegen die tijd was ik al aardig geirriteerd, want als ik ergens toch wel een hekel aan heb is wanneer iemand als een halve garen zit te hinneken zonder uit te leggen wat er nou zo enorm grappig is. Jeroen vertelde met een knalrode kop dat hij de naam Blonde Dollie gegoogled had en ontdekt had dat zij een vrouw van lichte zeden was, die in Den Haag werkte en daar ook geweldadig om het leven is gebracht. Er schijnt ook een film over gemaakt te zijn, met (inderdaad) de naam: Blonde Dolly.
Hij deed net of hij de ontdekking van de eeuw had gemaakt, alsof ik niet wist wie Blonde Dollie was (ben misschien wel blond, maar verre van dom!) Of het niet erg vond om me te associeren met ‘een vrouw van lichte zeden’ (of in de volksmond platvloers ‘een hoer’) en dan ook nog eentje die op een afschuwelijke manier om het leven is gekomen is. Nou ja, eigenlijk niet Jeroen. Het leukste aan de dame was namelijk dat de originele Blonde Dollie een echt dubbel leven leidde; overdag verkeerde ze in betere kringen en ‘s avonds werkte ze achter het raam. En dat ze aardig wat geld mee verdiende, waardoor de aan eigen zaak kon opzetten (we zullen maar even in het midden laten dat het peespand was).
Ik kies ervoor me te indentificeren met de sterke vrouw die Blonde Dollie was, een slimme carrieremeid die wist waar ze mee bezig was en laat Jeroen maar lekker lachen. Als ik hem was zou ik me meer zorgen maken of zijn vriendin ook niet toevallig een dubbel leven leidt 
