Koninginnedag 2 mei 2012

De Koningin was weliswaar niet in Amsterdam, maar toch werdt deze dag uitgebreid gevierd in Amsterdam. Alles en iedereen was weer feestelijk in het Oranje, en bovendien was het een prachtige zonnige dag, dat was weer mooi meegenomen plus een extra vrije dag, wat wil je nog meer?
Jeroen en ik, en een stel vrienden waren de hele dag buiten genieten van de sights and sounds, genieten van het mooie weer, genieten van een paar heerlijke borrels, dan weer hier dan weer daar.

Mensen kijken, en ook genieten van Amsterdam! Wat is dit toch een heerlijke stad. Ik denk dat de vele buitenlanders die dit spectakel kwamen bekijken, of er gewoon per ongeluk waren, hun ogen uitkeken, het royale oranje gevoel zit gewoon in het bloed van iedere Nederlander, en dat is toch heel leuk om te zien en te voelen vind ik.
De Koningin was toch wel wat bedroefd vanwege het ongeval van haar zoon, en dat hij er niet bij kon zijn, maar desondankt van wat ik heb gezien op tv en in de kranten heeft ook onze koningin een heerlijke dag gehad.Hartelijk gefeliciteerd Koningin Beatrix!

Ajax Kampioen! 25 mei 2011

Het is een beetje laat, ik weet het, ik had geen tijd om eerder te bloggen, en ik ben nog in de roes van de overwinnig, maar Ajax (mijn club) is kampioen geworden door een 2-0 overwinnig van Twente! En ik was er “life” bij om het te ervaren! Die lieve Jeroen had als verassing kaartjes kunnen kopen, en liet mij dat pas weten de dag ervoor! Ik schrijf niet veel over voetbal, maar behalve poker is voetbal toch wel een van mijn favoriete sports. Toen ik jong (jonger) was heb ik enkele jaren in een meisjes ploeg gevoetbald, en vond het heerlijk om te doen. Het ging voorbij toen ik naar de universiteit ging, want toen had ik nergens geen tijd meer voor. In ieder geval ik ben al jaren Ajax fan, en gelukkig is Jeroen dat ooit (anders zou hij nooit mijn vriend kunnen zijn Dus die kaartjes was een echte grote verassing en het was een geweldige wedstrijd, ik ben heel blij dat ik dit heb mogen beleven, en zal Jeroen altijd dankbaar blijven, (dat heeft hij na de wedstrijd ook wel gemerkt) haha…

Ik heb het druk op mijn werk, ik kijk uit mijn raam en het is lekker zonnig buiten, Amsterdam is vol met mensen op straat, en ik denk dan altijd “hoeven die mensen dan niet te werken?) want zo lijkt het wel, de hele stad iedere dag vol met mensen die niet werken. Ik word daar wel eens jaloers van af en toe… ik zou ook wel naar buiten willen, lekker rondslenteren in Amsterdam, op een terrasje in het zonnetje zitten! Maar ja, nog een paar uurtjes dan mag ik ook weer naar buiten!

Blog in een Nieuw Jasje! 10 februari 2011

Ik was een beetje moe van die bruine achtergrond, dus daarom een photo van mijn geliefde stad Amsterdam! Het is wel leuk om tegen iets anders aan te kijken for a change!

het Hofnarretje 13 december 2010

Ik kan het nog steeds niet geloven; hier in mijn mooie stad Amsterdam zijn tientallen kleine kinderen misbruikt door een smerige pedofiel, genaamd Robert M. Hij is 27 en heeft de afgelopen jaren als medewerker op verschillende kinderdagverblijven en als babysitter het meest ondenkelijke met babies en kleine kindjes gedaan.
De politie vreest dat ze met de arrestie van Robert M. op een kinderpornonetwerk zijn gestuit en dat dit dus maar het topje van de ijsberg is.
Ook de 37 jarige echtgenoot van Robert M. is aangehouden. Hij is medeverdachte. En nog een 39 jarige medewerker van het kinderdagverblijf is opgepakt op verdenking van medeplichtigheid aan de ontucht die gepleegd is.
Wat een wereld! Niet 1 van deze drie mannen heeft dus maar iets van een geweten om zich te realiseren dat ze voor hun eigen gore vertier systeematisch hele jonge leventjes voorgoed kapot aan het maken waren? Wat moeten de arme ouders en andere familieleden van die kinderen doormaken nu? Hoe kan iemand zulke dingen doen met kinderen? Hoe leeft zo iemand met zichzelf? Een betere vraag is: is het nodig om voor zulk soort mensen nog verder te leven? Wat mij betreft niet. Het beste kan dit soort lui gewoon de doodstraf krijgen. Alleen dan neem je het risico dat criminelen van dit formaat ooit weer de kans krijgen terug te keren in de samenleving.

Kraken in Amsterdam 10 november 2010

Amsterdam is Kraakpanden
een leuke stad om te wonen. Ik weet er alles van. Het leven en het vertier gaan hier 24 uur per dag, 7 dagen per week gewoon door. Een mens hoeft zich nooit te vervelen, je stapt simpel weg je voordeur uit en er valt direct van alles te beleven. Geen wonder dat Amsterdam een bijzonder populaire stad is om in te wonen en daardoor zijn de huizenprijzen hier natuurlijk erg hoog. Zelf verwoon ik ook aardig wat per maand, maar dat heb ik er graag voor over. En natuurlijk werk ik erg hard dus kan ik het me ook veroorloven.

Nu lees ik in het AD dat ze de afgelopen dagen bezig zijn om kraakpanden in Amsterdam te ontruimen. Daar moet eerst het gerecht bij, want in Nederland mogen mensen niet zomaar uit hun woning gezet worden. Onder de woningwet mogen de krakers niet verwijderd worden, dat zou in strijd zijn met het Europeese verdrag voor de Rechten van de Mens. Onder een civiele procedure mag het weer wel, omdat de krakers dan aangeklaagd worden door de eigenaren van het pand. En dan moet er toch ook nog de ME bijkomen, maar liefst 5 bussen.

En ik maar denken dat we deze ellende, samen met de heroine panden, aan het einde van de jaren tachtig achter ons gelaten hadden. Blijkbaar niet dus; wie in Amsterdam wil wonen en dat eigenlijk niet kan betalen of er niet voor wil werken, zoekt gewoon een leuk leegstaand pand uit, zet er een bed neer en heeft direct woonrechten. Nu ik er over nadenk, het penthouse in ons gebouw staat te koop. Ik heb daar altijd wel willen wonen vanwege het mooie uitzicht. Ik denk dat ik het weekend maar verhuis. Even slotje openbreken, mijn matras in de lift en laat de ME maar komen om me er weer eruit te halen!

Lang leve de Bijenkorf! 14 juni 2010

Iedereen die in en om Amsterdam woont weet natuurlijk van de bouw van de Noord-Zuid metrolijn. Als hij klaar is is dat een enorme aanwinst voor mooie hoofdstad. Zo kan je al Amsterdam onder sjeezend lekker de drukte van op straat ontlopen en dat is toch heerlijk als je haast hebt.
De afgelopen 8 dagen van de bouw van de tunnel waren toch wel even heel spannend. De Gravin , de gigantische graafmachine die de tunnel maakt, moest namelijk onder de Bijenkorf door. Iets wat mij persoonlijk best wat angst inboezemde. Niet alleen had ik bij de Bijenkorf mijn eerste weekendbaantje, ik winkel en lunch er nog steeds met groot plezier. Als vaste klant krijg je altijd extra aanbiedingen en dat je elke keer dat je iets koopt spaart voor keiharde Euro’s korting is natuurlijk helemaal geweldig. Om over hun banketafdeling maar te zwijgen. Heel moeilijk om daar voorbij te lopen. Meestal komt er niks van het voorbij lopen en laat ik me toch weer verleiden door een lekkere taart of een doosje chocolaatjes die vanachter de vitrine naar me staan te lonken. Godzijdank heb ik een snelle spijsvertering en fiets ik veel anders was ik, alleen al door de Bijenkorf, moddervet geweest!
Gelukkig is alles goedgegaan en de Bijenkorf staat er nog steeds in al haar pracht en praal, dus voorlopig kan er gewinkeld blijven worden! Dat mag best gevierd worden met een gebakje vind ik